چطور قهوه‌ی اصل را از تقلبی تشخیص دهیم؟

وقتی از «قهوه‌ی تقلبی» حرف می‌زنیم، معمولاً منظور محصول خطرناک نیست؛ منظور محصولی است که چیزی جز آنچه ادعا می‌کند در آن است: پودر مخلوط با غلات برشته، روبوستای ارزان با برچسب عربیکا، یا دانه‌ای که یک سال در انبار مانده و با تاریخ تازه به فروش می‌رسد.

01پیش از خرید: چهار نشانه روی بسته

1. تاریخ رست در کنار تاریخ انقضا. نبودش یعنی محصول برای گردش طولانی طراحی شده.
2. سوپاپ یک‌طرفه روی کیسه؛ نشانه‌ی بسته‌بندی مخصوص قهوه‌ی تازه.
3. اطلاعات مبدأ و گونه: کشور، ارتفاع، درصد عربیکا و روبوستا.
4. شناسه‌ی واردکننده و مجوزها برای کالای وارداتی؛ روی محصولات معتبر همیشه درج می‌شود.

02پس از باز کردن: چشم و بینی

03دو آزمون خانگی

1. 01

   آزمون آب سرد۵ دقیقه

   یک قاشق پودر را روی لیوان آب سرد بریزید. قهوه‌ی خالص روی سطح می‌ماند و آب را آرام کهربایی می‌کند. اگر ذرات سریع ته نشستند و آب فوراً تیره و کدر شد، احتمال افزودنی نشاسته‌ای بالاست.

2. 02

   آزمون سایش۱ دقیقه

   کمی پودر را بین دو انگشت بمالید. قهوه‌ی خالص خشک و کمی روغنی است؛ حس چسبندگی یا شیرینی، نشانه‌ی افزودن شکر کاراملی یا غلات است.

04خرید امن

• از فروشنده‌ای بخرید که تاریخ رست را روی محصول می‌نویسد.
• در سفارش اول، کوچک‌ترین بسته را بگیرید و بچشید.
• به قیمت‌های به‌شدت پایین‌تر از بازار مشکوک باشید؛ قهوه‌ی وارداتی هزینه‌ی مشخصی دارد.
• امکان مرجوعی و پاسخ‌گویی پشتیبانی را پیش از خرید بررسی کنید.
• دانه را کامل بخرید و در خانه آسیاب کنید.